Inspiracją do napisania dramatu "Wesele" było dla Stanisława Wyspiańskiego prawdziwe wesele krakowskiego poety Lucjana Rydla, syna profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego i Jadwigi Mikołajczykówny, córki gospodarza z podkrakowskich Bronowie. Ślub ten odbył się 20 listopada 1900 roku w kościele Mariackim w Krakowie, a świadkami państwa młodych byli: wuj panny młodej, Błażej Czepiec oraz Stanisław Wyspiański, zaprzyjaźniony z Lucjanem Rydlem. Po zaślubinach udano się do dworku Włodzimierza Tetmajera (malarza i poety, który 10 lat wcześniej także ożenił się z chłopką - Hanusią Mikołajczykówną, siostrą Jadwigi). Ślub i huczne, trzydniowe wesele było wielkim wydarzeniem i towarzyską sensacją Krakowa. Zgromadzili się na nim prawie wszyscy mieszkańcy Bronowie oraz goście z miasta: rodzina, krewni i przyjaciele Rydla i Tetmajera oraz Stanisław Wyspiański, który „szczelnie zapięty w swój czarny tużurek, stał całą noc oparty o futrynę drzwi, patrząc swoimi stalowymi, niesamowitymi oczyma na uczestników zabawy" (za: Tadeusz Boy-Żeleński "Plotka o Weselu"). Na weselu spotkały się ze sobą dwa światy: chłopi i przybyła z miasta inteligencja. Młodopolska „chora dusza" chętnie kurowała się w świecie tężyzny fizycznej i wiejskiej natury. Małżeństwa z chłopkami stały się modne (z chłopką Teofilą Spytkówną ożenił się też Wyspiański), tak samo jak góralski serdak czy nawet używanie gwary. Premiera "Wesela" Stanisława Wyspiańskiego odbyła się 16 marca 1901 roku w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie.