Trzecia, ostatnia ukończona część dramatu, została napisana w 1832 roku i nazywana jest "Dziadami Drezdeńskimi" (wiąże się to z pobytem Mickiewicza w Dreźnie). Jest to dramat narodowo-rewolucyjny i ściśle związany jest z walką narodowo-wyzwoleńczą. W III części Dziadów znajduje się monolog Konrada zwany Wielką Improwizacją. Przez krytyków uznany został za owoc szczytowej formy Mickiewicza.